.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Lambakjöt á diskinn minn...
- Til baka í afurðahornið -

Í þúsund ár notuðu menn einkum fjórar aðferðir við að geyma kjöt, það var saltað þegar salt var til, reykt, súrsað eða þurrkað. Þá gátu menn ekki treyst á frystikistur og lofttæmdar umbúðir.

Notkun á frystikistum, rotvarnarefnum og lofttæmdum plastumbúðum hefur ekki alveg útrýmt gömlu geymsluað-ferðunum. T.d. er reykt hangikjöt alltaf jafn vinsælt og súrmatur, t.d. hrútspungar, svið, lappir og bringukollar eru vinsæll þorramatur.

Þá er saltkjöt alltaf borðað á sprengidaginn og auðvitað marga aðra daga ársins líka. Þurrkun á kjöti hefur nánast alveg dottið upp fyrir, enda var sú geymsluaðferð oftast neyðarráðstöfun hér á landi. Færeyingar kunnu þessa kúnst hins vegar til fullnustu. Lamba- og kindakjötið ásamt öðrum afurðum af sauðkindinni var lífsbjörg fyrir þjóðina í margar aldir.

Leiðirnar til að búa til góðan mat úr lambakjöti eru óteljandi. Steikt, soðið, grillað, reykt eða saltað – kótilettur, súpukjöt, læri, bógur eða hryggur. Það eru forréttindi að eiga slíka auðlind.

Félag áhugamanna um Sauðfjársetur á Ströndum - saudfjarsetur@strandir.is
© 2002 Sögusmiðjan - Síðan var síðast uppfærð febrúar 2008