.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Um íslensku sauðkindina
- Til baka í kindahornið -

Kindur eru jórturdýr og klaufdýr. Karlinn heitir hrútur, stundum kallaður bekri eða dorri. Kvendýrið heitir ær eða kind. Afkvæmið heitir lamb, gimbur eða hrútur eftir því hvort kynið er. Landnámsmenn fluttu sauðkindina með sér ásamt öðrum húsdýrum þegar þeir settust að á Íslandi.

Íslenska sauðféð er með stuttan dindil og tilheyrir því svokölluðu stuttrófufé. Það var algengt um alla Norðvestur-Evrópu áður fyrr en er nú aðeins til á Norðurlöndunum og í Rússlandi, Hjaltlandseyjum, Orkneyjum og Færeyjum.

Íslenski fjárstofninn er harðger og sterkur. Kindur verða oft um eða yfir 10 vetra gamlar og eignast yfirleitt tvö lömb á hverju vori. Þau geta þó verið fleiri, allt upp í 4-5. Fé á Íslandi er ýmist hyrnt, hníflótt eða kollótt.

Á Ströndum er aðallega kollótt fé, þó er hyrnt fé áberandi fleira í Hrútafirði og er á bæjum um alla sýsluna. Fé á Ströndum virðist oft styggara en ættingjar þeirra við hringveginn annars staðar á landinu. Sjálfsagt kemur það til af því að það býr ekki við jafn mikla umferð manna og bíla

Félag áhugamanna um Sauðfjársetur á Ströndum - saudfjarsetur@strandir.is
© 2002 Sögusmiðjan - Síðan var síðast uppfærð febrúar 2008