|

Lambakóngur og lambadrottning
- Til baka
ķ vor- og sumarverkahorniš -
Fyrstu lömbin sem fęšast į hverjum bę į vorin eru kölluš
lambakóngur
og lambadrottning.
Įšur fyrr žegar lķtiš sem ekkert
var um
giršingar
var fénu sleppt lausu fyrir saušburšinn og kindurnar bįru śti. Ķ dag
eru ęrnar yfirleitt lįtnar bera inni ķ fjįrhśsum.
Margs konar erfišleikar
geta komiš upp viš buršinn. Ef allt er ešlilegt kemur höfušiš og
bįšir framfęturnir fyrst, en stundum eru lömbin svo stór aš hjįlpa
veršur kindinni. Žaš er varasamt žegar lömbin snśa öfugt og
afturfęturnir koma fyrst. Žį er hętta į aš lambiš kafni. Stundum
liggja framfęturnir aftur meš skrokknum og žį kemst ašeins hausinn
śt en heršakamburinn situr fastur.
Strax eftir buršinn sleikir kindin lambiš žar til žaš er oršiš žurrt,
žaš heitir aš kara lambiš.
Sķšan žarf lambiš aš komast į spena sem fyrst eftir aš žaš fęšist.
Lamb vaniš undir į
Ķ feršabók Eggerts og Bjarna frį mišri
18. öld
er žvķ lżst hvernig lamb er vaniš undir kind. Žį er tekinn
tvķlembingur og lokašur inni meš į sem misst hefur lamb og venja į
undir. Segja žeir mikilvęgt aš hafa kindina: ... ķ dimmri kró og
tekur ęrin žį lambiš. Heppnist žetta ekki er skinniš af dauša
lambinu saumaš utan um hitt og lętur ęrin žį gabbast af lyktinni. Ef
žetta dugar ekki heldur er haldiš ķ įna į mešan lambiš sżgur.
Ķ dag er frjósemi įa talsvert meiri en į
tķmum Eggerts og Bjarna
og žvķ er žaš bżsna algengt aš lömb séu vanin undir. Tvķlembingar
eru yfirleitt ekki teknir til undirvönunar, nema aš eitthvaš bjįti
aš hjį įnni, hśn mjólki ekki eša sé veik. Žęr kindur sem ekki vilja
taka strax viš lambinu eru stundum bundnar žangaš til žęr eru oršnar
vanar žvķ og enn tķškast sums stašar aš sauma skinn af daušu lambi
utan um žaš sem venja į undir til aš gabba kindurnar.
|