.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Töðugjöld
- Til baka í vor- og sumarverkahornið -

Mismunandi var eftir landshlutum hversu mikið var lagt í töðugjöldin. Sums staðar var fé slátrað og víða var brennivín með kaffinu. Þessi eldgamla kersknisvísa er um töðugjöld á Felli í Kollafirði:

Flott er lifað á Felli
fyrðar lögðu að velli
eina gráa gamalá
átu hana upp úr skinni
í túnsláttar minni
þó var enginn sæll að sjá.

Töðugjöld og slægjur er hafðar í lok sláttar. Slægjur voru haldnar hátíðlegar þegar engjaheyskap var lokið, nálægt miðjum september. Töðugjöldin voru hins vegar haldin um það bil mánuði fyrr, þegar búið er að hirða hey af túnum.

Slægjur eru þekktar frá fornu fari, þá var kind oft slátrað til veislunnar. Slægjur héldust fram á 20. öldina og töðugjöld voru alþekkt um allt land fram á miðja 20. öldina, en hafa nú látið undan síga vegna breyttra búskaparhátta.

Í bæði skiptin var gerður dagamunur með því að veita vinnufólki vel í mat og drykk. Fyrstu heimildir um töðugjöld eru frá því um 1800 en þá var túnrækt farin að aukast verulega.

 

Félag áhugamanna um Sauðfjársetur á Ströndum - saudfjarsetur@strandir.is
© 2002 Sögusmiðjan - Síðan var síðast uppfærð febrúar 2008